De kerk en de straat
St Paul's Within the Walls in Rome
St Paul's Within the Walls aan de Via Nazionale: wie bouwde de victoriaanse kerk van Rome, wat tonen de mozaïeken van Burne-Jones en hoe bereikt u haar voor een concert.
Reserveer plaatsen voor de tenoren ↗Kort antwoord
St Paul's Within the Walls is de episcopale kerk aan de Via Nazionale in Rome, vaak de Amerikaanse kerk genoemd. De Engelse architect George Edmund Street ontwierp haar in rode baksteen en wit travertijn, en haar apsis en koor dragen mozaïeken van Edward Burne-Jones. Het was de eerste niet-katholieke kerk die na 1870 in Rome werd gebouwd. Binnen vinden concerten met opera-aria's plaats, en de straat waaraan zij staat verbindt station Termini met Piazza Venezia.
St Paul's in één oogopslag
| Detail | |
|---|---|
| Adres | Via Nazionale 16a, Rome |
| Architect | George Edmund Street |
| Mozaïeken | Edward Burne-Jones |
| Staat aan | Via Nazionale |
Wat voor kerk het is
St Paul's Within the Walls, in het Italiaans San Paolo dentro le Mura, behoort tot de Convocation of Episcopal Churches in Europe en staat ook bekend als de Amerikaanse Kerk in Rome. Ze staat aan de Via Nazionale, en Turismo Roma beschrijft haar als de eerste niet-katholieke gebedsplaats die in Rome werd gebouwd na de eenwording van Italië. De naam onderscheidt haar van de grote basiliek van St Paul outside the Walls, die buiten de oude stadsmuur ligt. Deze kerk staat binnen de stad, aan een straat die vóór de jaren 1870 niet bestond. Voor de bezoeker is dat onderscheid van belang, want de twee kerken liggen in verschillende delen van Rome, en die aan de Via Nazionale is de kerk waar de concerten plaatsvinden.
Waarom hier een protestantse kerk kon worden gebouwd
De bouw van een protestantse kerk in Rome werd mogelijk nadat het Koninkrijk Italië in 1870 de stad op het pausdom veroverde. De episcopale gemeente, grotendeels bestaand uit expats, gaf in 1872 opdracht aan de Engelse architect George Edmund Street. De eerste steen werd gelegd op 25 januari 1873, het feest van de Bekering van Sint-Paulus, en de kerk werd ingewijd in 1876 en voltooid in 1880. De rector van de gemeente, Robert J. Nevin, was een hartstochtelijk kunstverzamelaar en stuurde de decoratie die volgde aan. Street benaderde Burne-Jones in 1881 en overleed datzelfde jaar, en Nevin reisde naar Engeland om de opdracht zelf te bevestigen en uit te breiden.
De architect en de gestreepte muren
Street ontwierp de kerk in een gemengde romaans-gotische stijl, met rode baksteen en wit travertijn in afwisselende banden. Het effect is al vanaf de stoep zichtbaar: horizontale strepen klimmen langs de façade en de klokkentoren, die van stijlen voorziene vensters heeft. Turismo Roma brengt het ontwerp in verband met de Engelse Arts and Crafts-beweging. Binnen heeft de kerk drie schepen, en het strepenpatroon loopt door op de muren, zodat het hele gebouw leest als één gekleurd object in plaats van een kale schil met toegevoegde decoratie. Het patroon verklaart ook waarom de kerk er anders uitziet dan haar buren, die zijn gepleisterd en geschilderd in de oker- en roze tinten van Rome.
De mozaïeken van Burne-Jones
De mozaïeken zijn de grootste schat van de kerk. Wikipedia telt er vier van Edward Burne-Jones, de prerafaëlitische schilder, en noemt ze de grootste werken van zijn carrière. Hij bewonderde de mozaïeken van Ravenna, die hij in 1873 had bezocht, en ontwierp kartons die hij naar Venetië stuurde met aanwijzingen over kleur. De Venice and Murano Glass and Mosaic Company zette de glasstukjes op die kartons, en de kleuren werden gekozen in samenwerking met William Morris. Burne-Jones reisde nooit naar Rome om toezicht te houden, maar stuurde in zijn plaats zijn assistent Thomas Rooke. Het resultaat is een reeks mozaïeken die in Engeland is ontworpen, in Venetië gemaakt en in Rome geïnstalleerd, een ongebruikelijke route voor een kunstwerk.
De vier mozaïeken in volgorde
Christus op de troon in het hemelse Jeruzalem vult het halfkoepelgewelf van de apsis en werd voltooid in 1885. De twee koorpanelen die erheen leiden, De Annunciatie en De Levensboom, dateren uit 1894. In De Annunciatie speelt de scène zich af in een woestijn, en in De Levensboom wordt Christus afgebeeld in de kruisigingshouding, geprojecteerd op een groene boom. Het vierde mozaïek, lager op de apsiswand en bekend als Het Aardse Paradijs of De Strijdende Kerk, werd voltooid in 1907 door Rooke, nadat Burne-Jones was overleden. De Italiaanse staat heeft de mozaïeken tot nationaal monument verklaard, en daarom geldt de kerk als culturele stop en niet alleen als plaats van aanbidding.
Glas, tegels en de gevelmozaïeken
De mozaïeken van Burne-Jones zijn niet de enige versiering. De ramen van het schip, gemaakt door het Engelse bedrijf Clayton & Bell, vertellen het leven van St Paulus in gebrandschilderd glas, en het bedrijf stond ook onder invloed van de Pre-Raphaelite-beweging. De majolicategels in de kerk worden toegeschreven aan William Morris. Aan de buitenkant dateren de mozaïeken rond het roosvenster en het portaal uit het begin van de twintigste eeuw en zijn ze het werk van de Amerikaanse kunstenaar George Breck, die tussen 1897 en 1902 in Rome studeerde. Ze tonen de vier evangelisten en St Paulus tussen Romeinse soldaten, en ze zijn een blik waard vanaf het trottoir voordat u naar binnen gaat.
Heiligen met bekende gezichten
Kijk goed naar de figuren en sommige lijken vreemd modern. Turismo Roma merkt op dat bepaalde heiligen de trekken dragen van historische figuren: St Andreas lijkt op Abraham Lincoln, St Jacobus lijkt op Giuseppe Garibaldi en St Patrick lijkt op Ulysses S. Grant. Wikipedia voegt toe dat het vierde mozaïek figuren bevat waarvan de gezichten gemodelleerd zijn naar tijdgenoten. De keuze past bij een kerk die gebouwd is door een Amerikaanse gemeente in de jaren dat Rome de hoofdstad werd van een verenigd Italië, en het geeft bezoekers een klein spelletje om te spelen terwijl de muziek begint. Neem het idee mee, en kijk naar de gezichten in het lagere mozaïek wanneer uw ogen de strepen beu worden.
Via Nazionale, de straat buiten
De straat begon als via Pia, vernoemd naar Pius IX, die een weg wilde tussen station Termini en het stadscentrum. Ze werd voltooid aan het einde van de negentiende eeuw, voortgestuwd door figuren uit de Risorgimento die een nieuw Rome wilden dat paste bij de hoofdstad van het verenigde koninkrijk. Ze loopt van Piazza della Repubblica richting Piazza Venezia, en tot haar gebouwen behoren het Palazzo delle Esposizioni uit 1883 en Palazzo Koch, de zetel van de Banca d'Italia, uit 1892. De aanleg betekende de sloop van oudere palazzi, en St Paul's, voltooid in 1880, wordt genoemd onder de opmerkelijke gebouwen van de straat. Het centrum van Rome is compact genoeg dat veel bezoekers te voet vanaf hun hotel aankomen, dus laat tijd voor verkeer en drukte, vooral in de vroege avond.
Er naartoe gaan en aankomen
De kerk bevindt zich aan de Via Nazionale 16a. Omdat de straat werd aangelegd om station Termini met het centrum te verbinden, is het station een logisch vertrekpunt als u met de trein aankomt, en de straat loopt verder richting Piazza Venezia als u uit het centrum komt. Controleer routes en dienstregelingen bij de vervoerder van de stad rond uw reisdatum. Voor een concert vindt u de aanvangstijd in uw bevestiging. Kom met enige marge aan, want het gebouw beloont een paar minuten rondkijken voordat de muziek begint, en een gehaaste aankomst verpest het mooiste deel van het bezoek. Reist u met een groep, spreek dan een ontmoetingspunt af op straat buiten, zodat niemand op de verkeerde plek staat te wachten.
Voor wie dit niet is
Deze gids is niet voor wie een bezoek plant als kerkganger of als toerist die een rondleiding overdag wil, want het concertticket dekt de avondvoorstelling en niets anders, en het verandert niet in een rondleiding door het gebouw. Voor diensttijden en bezoek overdag neemt u rechtstreeks contact op met de kerk via de website die Turismo Roma vermeldt. En als uw belangstelling uitgaat naar het antieke of renaissanceverleden van Rome, zal de kerk laat aanvoelen, want ze dateert uit de jaren 1870 en haar mozaïeken uit de jaren 1885 tot 1907. Rustig aankomen in plaats van gehaast helpt ook bij de stille opening van een concert, wanneer de ruimte zich nog instelt op de eerste noten.
Naar een concert in een kerk
Een concert in een werkende kerk vraagt om de manieren van een stille ruimte. Zet uw telefoon op stil, neem ruim op tijd plaats en houd het gesprek laag voordat de muziek begint. De concerten zijn gemarkeerd als rolstoeltoegankelijk en huisdieren zijn niet toegestaan, dus plan daarop. Neem een licht laagje mee, want een gebouw van baksteen en steen kan benauwd aanvoelen op een warme avond en koel bij ander weer. Schenk vooral uw aandacht aan het eerste stuk, want dat is het moment waarop de ruimte en de stemmen elkaar ontmoeten, en de rest van de avond volgt daaruit.
Veelgestelde vragen
Wie ontwierp St Paul's Within the Walls?
De Engelse architect George Edmund Street, die in 1872 opdracht kreeg van de Episcopale gemeente.
Wie maakte de mozaïeken?
Edward Burne-Jones ontwierp er vier, en de Venice and Murano Glass and Mosaic Company vervaardigde ze. Thomas Rooke voltooide de vierde in 1907.
Is het hetzelfde als St Paul outside the Walls?
Nee. Dat is een aparte basiliek buiten de oude muur. Deze kerk is de Episcopale kerk aan de Via Nazionale.
Waar ligt het precies?
Via Nazionale 16a, Rome. De straat loopt van Piazza della Repubblica richting Piazza Venezia.
Kan ik er een concert bijwonen?
Ja. In de kerk vinden opera-uitvoeringen plaats, en op de homepage van deze site staan de concerten die u kunt boeken.
Is het een katholieke kerk?
Nee. Ze behoort tot de Convocation of Episcopal Churches in Europe en wordt ook de American Church in Rome genoemd.
Bronnen